ຕົວອັກສອນໄທແຍກຕາມສຽງ

ພະຍັນຊະນະແຍກຕາມສຽງຕົ້ນ

ພາສາໄທມີພະຍັນຊະນະ 44 ຕົວ. ຫຼາຍຕົວມີສຽງຕົ້ນຄືກັນ ຕ່າງກັນສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ໝວດສຽງ (ເຊິ່ງມີຜົນຕໍ່ກົດວັນນະຍຸດ) ແລະ ຄວາມຖີ່ໃນການຂຽນຍຸກປັດຈຸບັນ. ฃ ແລະ ฅ ເກືອບບໍ່ຖືກຂຽນອີກແລ້ວ ແຕ່ຍັງຄົງຢູ່ເທິງແປ້ນພິມ.

“ການອອກສຽງແບບຄາວໆ” ເປັນພຽງຄຳໃບ້ສຳລັບຜູ້ຮຽນ ບໍ່ແມ່ນ IPA ຢ່າງເຄັ່ງຄັດ. ສຽງທີ່ມີລົມ (kh, th, ph, ch) ໝາຍເຖິງມີລົມພົ່ນອອກມາຫຼັງສຽງກັກ — ຄືຄຳວ່າ “key” ໃນພາສາອັງກິດ ທຽບກັບສຽງ k ລ້ວນທີ່ບໍ່ມີລົມ.

ສະຫຼະດ່ຽວສັ້ນ ແລະ ຍາວ

ພາສາໄທແຍກຄວາມໝາຍດ້ວຍຄວາມສັ້ນ-ຍາວຂອງສະຫຼະ. ຕາຕະລາງມັກສະແດງແຕ່ລະສະຫຼະເທິງຕົວອຸ້ມ อ. ຮູບສັ້ນມັກລົງທ້າຍດ້ວຍ ะ ເມື່ອຂຽນແບບເປີດ ສ່ວນຮູບຍາວເປັນອີກຮູບໜຶ່ງ ຫຼື ເປັນການລາກສຽງດຽວກັນໃຫ້ຍາວອອກ.

ສະຫຼະປະສົມ (ไ ใ ำ ฯ) ແລະ ເຄື່ອງໝາຍປະສົມບາງຕົວ ຝຶກໄດ້ໃນໜ້າ ເຄື່ອງໝາຍ. ຄວາມສັ້ນ-ຍາວປ່ຽນຄວາມໝາຍ: ขาว (ຂາວ) ກັບ คาว (ຄາວ) ເປັນຄູ່ຄົນລະແບບ ແຕ່ແນວຄິດເລື່ອງສັ້ນ-ຍາວກໍຄືກັນ.

ຝຶກຕໍ່

ຕາຕະລາງຊ່ວຍໃຫ້ຈື່ໜ້າຕາ ແຕ່ຄວາມຈຳຂອງກ້າມເນື້ອມາຈາກການພິມ. ເລີ່ມຈາກພະຍັນຊະນະເທື່ອລະປຸ່ມ ແລ້ວຄ່ອຍໄປສະຫຼະ ແລະ ວັນນະຍຸດ.