អក្សរថៃតាមសំឡេង

ព្យញ្ជនៈតាមសូរដើម

ភាសាថៃមានព្យញ្ជនៈ 44 តួ។ អក្សរជាច្រើនមានសូរដើមដូចគ្នា ខុសគ្នាត្រង់ថ្នាក់អក្សរ (ដែលប៉ះពាល់ដល់ច្បាប់សំនៀង) និងភាពញឹកញាប់ក្នុងការសរសេរសម័យទំនើប។ ฃ និង ฅ ស្ទើរតែគ្មានគេសរសេរទៀតទេសព្វថ្ងៃ ប៉ុន្តែនៅតែមានលើក្តារចុច។

«ការបញ្ចេញសំឡេងប្រហាក់ប្រហែល» ជាការណែនាំសម្រាប់អ្នករៀន មិនមែន IPA ម៉ត់ចត់ទេ។ សូរដកដង្ហើម (kh, th, ph, ch) មានន័យថាមានខ្យល់ផ្លុំចេញបន្ទាប់ពីសូរបិទ — ដូចពាក្យអង់គ្លេស «key» ធៀបនឹង k សុទ្ធគ្មានខ្យល់។

ស្រៈសាមញ្ញខ្លី និងវែង

ភាសាថៃបែងចែកអត្ថន័យតាមប្រវែងស្រៈ។ តារាងជាទូទៅបង្ហាញស្រៈនីមួយៗលើអក្សរទ្រ อ។ ទម្រង់ខ្លីច្រើនបញ្ចប់ដោយ ะ ពេលសរសេរបើក ឯទម្រង់វែងជាតួផ្សេង ឬជាការអូសបន្លាយសូរដដែល។

ស្រៈផ្សំ (ไ ใ ำ ฯ) និងសញ្ញាភ្ជាប់ខ្លះ ត្រូវហាត់នៅផ្នែកសញ្ញា។ ប្រវែងស្រៈប្តូរអត្ថន័យ៖ ขาว (ពណ៌ស) ធៀបនឹង คาว (ក្លិនឆ្អាប) ជាគូផ្សេងគ្នា ប៉ុន្តែគំនិតខ្លី/វែងគឺដូចគ្នា។

ហាត់បន្ត

តារាងជួយឲ្យស្គាល់មុខអក្សរ ប៉ុន្តែការចាំរបស់ម្រាមដៃកើតចេញពីការវាយ។ ចាប់ផ្តើមពីព្យញ្ជនៈម្តងមួយគ្រាប់ រួចបន្តទៅស្រៈ និងសញ្ញាសំនៀង។